طنازی های دو ایده الیست کم توقع

عارضم به حضورتون استاد ، اگه تبعیض در جامعه به این صورت رو به افراط نبود من الان بورسیه گرفته بودم  و توی هاروارد کرسی فلسفه داشتم منتها به دلیل دانش سیاسی که داشتم بهم بورس ندادن و هر چند می تونسم همزمان برق هم بخونم ترجیح دادم این کارو نکنم و متمرکز شم رو پرفشن خودم که از 4 سالگی به همت پدر هنرمندم دنبال می کردم ینی ساز زدن،منتها بداخلاقیهای جامعه منجر شد که به خاک گرم بخورم پس میشه به نوعی گفت منم از زمین خاکی شروع کردم فوتبال رو .حتا از منظر دیگه هم میشه دید به طوری که اگه می رفتم رو صحنه گرد بازیم همه جا رو می گرفت میگی نه ؟ از بیضایی بپرس.البته مادرم که قبلا تو سن پتربورگ صحنه می رفتم هم شاهد.اون موقع که رو به علوم اجتماعی آوردم هنوز لغت جامعه تو دیکشنری هم نیومده بود که خوب می دونین به دلیل اهمیتی که برای این علم قائل شدم و عدم تجانسی که مابین جوامع پسا و پیشا مشاهده کردم چندین ماهی رو در بیمارستان بستری شدم و بعد خب پزشکی رو اگه پی می گرفتم ایدز الان بی درمون نبود ، منتها گفتم دانش هسته ای بیشتر نیرو می طلبه . داستان هام با مقدمه ی سین موام تا چاپ 73م می رفت اگه مجوز می گرفت یا اگه حتا می نوشتم .البته که می تونم جلوی چشم شما کروکی تمام حرکات صلاح الدین رو بکشم تو جنگهای صلیبی اما حیف استاد!که قراره الان سه تا تعلیقی بخورم ،اوه ببین کی پشت خطه ، ج(ب)ی افم ئه!میگه تو تریا منتظره ...

این با اون استاد چی میشن!

راهراهی