طنازی های دو ایده الیست کم توقع

در مذمت زنان داستان نویس ایرانی : نادون ، لوح،زردنویس،اروتیک نویس،ف.ر-ر.س-م.م-ف.س و....
(یه روز مفصل در مورد زنان داستان نویس می حرفیم...)

-اگه بخواهیم به جای جشن فرخنده چیز دیگه ای انتخاب کنیم، چه می کنیم؟!
-سالهای سگی:شیپورچی در سپیده دم پیدایش کرد:او را لخت مادر طناب پیچ کرده بودند.آنقدر از سرما لرزیده بودکه بدنش جا به جا کبود شده بود و تحلیل رفته بود.دیگران را با سنگ و کتک خدمتشان رسیده بودند.اما ضربه ای که از همه تهورآمیز تر بود حمله به آشپزخانه بود که کیسه های انباشته از نجاست را در ظرف های سوپ چهارمی ها خالی کرده بودند،کاری که بسیاری از آنها را دچار اسهال خونی کرد و به درمانگاه کشاند.
-کوری:...اگر بنا بود با آن کفشهای گلی و گهی تو بیایند بهشت در آنی به جهنم بدل می شد،چه جهنم به روایت علمای مذهب جایی است که ارواح محکوم و گناهکار مجبورند بوهای متعفن ،چرک ،تهوع آور و مسموم را تحمل کنند و شلاقهای سوزان ،پاتیل های قیر مذاب جوشان و سایر چیزهای مربوط به ریخته گری و آشپزخانه در درجه دوم قرار می گیرد.
-سلاخانه ی شماره 5:ویری گفت:بالاخره جناب ایشون تشریف اوردن،بچه ها خودش دلش نمی خواد زنده بمونه،اما هر طور شده باید زنده بمونه.اگر از اینجا جون سالم به در ببره به خدا که زندگیش رو مرهون دسته ی سه تفنگداره.