طنازی های دو ایده الیست کم توقع

اوه نه دوباره شروع شد...دوباره بیگاری و بیچارگی شروع شد...روزهای مسخره ای که به عقیده ی همه ی آدم ها به غیر ما بهترین روز های عمرشان بوده!!!

مخصوصا با این همه سختگیری های بیجا و مسخره که البته همه ی آنها توی مدرسه ی ما خلاصه شده!!!

حدود۴-۳ بود که مانتو های رنگی توی مدارس دخترانه آن هم مقطع دبیرستان مد شده بود و مورد پسنده بیشتر مدیر ها بود(مثلا ما سال اول آبی می پوشیدیم و از آن جا که من قدم کوتاه هست مایه متلک پسرها شده بودم آن هم از نوع سفتش همه گمان می کردند کودک دبستانیم)من دوست داشتم چون احساس خوبی به من می داد حال می کردم و روحم تا حدی باز می شد!!! اما سال دوم و سوم یکهو رنگ مانتو ها تغییر کرد و شد همان سورمه ای های زشت و بی ریخت قدیم شد اما هنوز خیلی از مدارس بودند که رنگی می پوشاندند.یکی از آن مدرسه ها هنرستان معروفی بود که اصلا همه،دانش آموزانش را با رنگ مانتو هایشان می شناختند زرشکی،یاسی و...تا اینکه امسال یکی از بچه های این هنرستان را دیدم متوجه شدم آن هم مثل ما مانتو سرمه ای به تن دارد با این تفاوت که ربان های نقره ای دور مقنعه شان است(چه مدیر مدرسه باحالی تفاوت جانم تفاوت).پرسیدم چه خبر شده گفت :مدیر مدرسه شان گفته ابلاغ کردند که دبیرستانی ها جز مشکی قهوه ای و سورمه ای هیچ رنگ دیگری نمی توانند استفاده کنند!!!

متاسفم.......همین.

خرمگس