طنازی های دو ایده الیست کم توقع

ما این قدر شعورمان زیاد است که تو کافی شاپ که همه شعر های عشقولانه می خوانند یا بحثهای روشنفکرانه "خطیر"می کنند بلند بلند کلیات زاکانی چاپ امریکا را می خوانیم احیانا از روهم نمی رویم حتی با وجود نگاه اون آقا مو قشنگه!

واقعا که؟!

پ.ن:در یه زمینه دیگه هم بیشعوری ما ثابت شده مگر اینکه خلافش ثابت بشه !اونم این که آخه بیشعورا شما که کامپیوتراتون ویستا رو هم رد کرده چرا وبلاگ می نویسید.

پ.ن:آدم وقتی فکر می کنه طنز رو برا این می نویسه که عیوب دیگران نمایان و برطرف بشه یه کمی دچار یاس فلسفی می شه که کی عیوب خودشو بر طرف کنه و. آیا اون حق نمایوندن عیب های دیگران رو داره یا نه؟آیا این مصداق بارز رطب خورده منع رطب نکند،نیست؟

ما می ریم قرصامونو بخوریم تا برنامه ی بعدی خداحافظ

خران دو عالم !